مقاله بررسی مروری همه گیر شناسی آسیب های بوکس

توضیحات

نمونه ای از مطالب بررسی مروری همه گیر شناسی آسیب های بوکس

چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی همه گیر شناسی آسیب های بوکس می باشد. برای شناسایی تحقیقات از بانک­های اطلاعاتیgoogle scholar  ، pubmed  و  science direct با کلید واژه های “boxing injuries” ، ” boxing injury” و “Boxing injury epidemiology” از ۱۹۸۸ تا ۲۰۱۵ استفاده شد. شایع ترین ناحیه آناتومیکی آسیب، سر و گردن می باشد. نرخ آسیب بوکس نسبت به کشتی و هنرهای رزمی بیشتر است. اکثریت آسیب ها در این رشته آسیب های پوستی می باشد. بیشتر آسیب ها در مسابقه در مقایسه با تمرین رخ می دهد.در این رشته بالا رفتن سن و افزایش تعداد مبارزات به عنوان ریسک فاکتور آسیب محسوب می شود.

مقدمه

قدمت ورزش بوکس به دوران المپیک یونان باستان می رسد. بوکس ورزشی است که در سطح آماتور و حرفه ای، پیروزی در آن با امکان آسیب جسمانی حریف رخ می دهد. شناخت انواع و میزان آسیب های ورزشی و علل وقوع آنها به پیشگیری از آنها و کسب نتایج بهتر کمک می کند.

مواد و روش ها

براي انجام اين تحقيق مروري، جستجوي پيشينه تحقيق ازطريق مورتورهاي جستجوگر الكترونيك از ۱۹۸۸ تا ۲۰۱۵  در سایت google scholar  ، pubmed و science direct انجام شد و عبارات “boxing injuries”، “boxing injury”، ” Boxing injury epidemiology “ در عناوین جستجوها مورد استفاده قرار گرفت. جستجوي دستي نيز براي يافتن مقالات فارسي  صورت گرفت. در مرحله بعد پس از حذف مقالات غیر مرتبط، مقاله هايي كه حاوي اطلاعاتي در مورد شیوع شناسی و علل سنجی آسیب بوکس بودند، انتخاب شدند.

یافته ها

شیوع آسیب

زازرین[۱] و همکاران (۲۰۰۳)، در تحقیقی که  به تعیین میزان شیوع و نوع آسیب ها در بین بوکسور های حرفه ای ویکتوریای استرالیا پرداختند، نرخ آسیب ۲۵۰٫۶ آسیب در ۱۰۰۰ شرکت کننده را اعلام کردند [۱]. نرخ آسیب در بوکسور های حرفه ای گزارش شده در ادبیات پیشینه اختلاف زیادی را از ۳۰ آسیب در ۱۰۰۰ بوکسور در سال ۱۹۵۰ تا ۲۰۰ آسیب در ۱۰۰۰ بوکسور در سال ۱۹۸۰ نشان می دهد. برای بوکسور های آماتور، نرخ آسیب ۹٫۱ آسیب در ۱۰۰ فرد در معرض گزارش شده است [۲]. پاپاس[۲] در تحقیقی که به بررسی آسیب های کشتی، بوکس و هنرهای رزمی پرداخت، بوکس نرخ آسیب بیشتری نسبت به دو ورزش دیگر داشت [۳].