مقاله مروری بر همه گیرشناسی آسیب های کشتی

توضیحات

نمونه ای از مطالب مروری بر همه گیرشناسی آسیب های کشتی

خلاصه:                                          .

سابقه و هدف: آسیب ورزشی موضوعی نگران کننده برای ورزشکاران و مربیان می باشد. محققان تلاش می کنند که تا با بررسی میزان شیوع آسیب در ورزش های مختلف دلایل آنها را مشخص و در نهایت راهکارهای پیشگیری مناسب را برای آنها ارائه کنند. به همین دلیل هدف پژوهش حاضر بررسی همه گیر شناسی آسیب های کشتی می باشد.

مواد و روش ها: جستجوی مقالات مرتبط در سایت های تخصصی صورت گرفت و محدوده پوشش مقالات  در زمینه های google scholar  ، pubmed  و   science direct با کلید واژه های “wrestling injuries”  و “epidrmiology wrestling injuries” از ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۵ بود.

نتایج: یافته ها نشان داد که اسپرین و استرین شایع ترین آسیب ها در کشتی هستند. بیشتر آسیب ها خفیف بودند. نرخ آسیب در مسابقه نسبت به تمرین بیشتر است. اکثریت آسيبها در كشتي مربوط به نواحي سر، ستون فقرات و تنه می باشند. در کشتی آسیب های حاد  از آسیب های مزمن بیشتر است. معمولا آسیب در کشتی دانشگاهی نسبت به کشتی جوانان و دبیرستانی بیشتر می باشد.

نتیجه گیری: آسیب در نواحی سر، ستون فقرات و تنه سهم زیادی از آسیب های کل بدن را شامل می شود. از مهمترین فاکتورهای موثر در این آسیب ها برخورد با حریف و حرکت به زمین زدن حریف می باشد. شناسایی و پیشگیری از فاکتورهای مستعد کننده در بروز آسیب ها، نقش مهمی در کاهش آسیب های این رشته خواهد داشت.

واژه های کلیدی: همه گیرشناسی، کشتی، آسیب ورزشی

مقدمه

   کشتی یکی از کهن ترین فعالیت هایی است که بشر با آن آشناست و در بزرگترین رویدادهای ورزشی عهد باستان یکی از رشته های رایج و با اهمیت بوده است و بدون شک از پرطرفدارترین و مردمی ترین رشته های ورزشی در ایران به شمار می رود. تقریباً در تمام گزارشات مربوط به بررسی شیوع آسیبها، میزان شیوع آسیبها در ورزش کشتی به حد قابل توجهی بالا گزارش شده است، به طوری که اغلب پس از فوتبال آمریکایی در مرتبه دوم آسیب دیدگی قرار دارد. ماهیت تهاجمی این ورزش منجر به آسیب دیدگی به میزان بالاتر از ۹ آسیب در ۱۰۰۰ ورزشکار می شود. در بررسی های آینده نگر انجام شده، میزان بروز آسیب برای کشتی گیران دبیرستانی بین ۲۲٫۷ تا ۵۰ آسیب به ازای هر ۱۰۰ کشتی گیر گزارش شده است [۱].

مهم ترین عامل در بروز صدمات ورزشی را می توان عدم آگاهی از مسائل و همچنین نبود برنامه برنامه ریزی جامع و علمی در جهت پیشگیری از صدمات ورزشی نام برد. با توجه به اینکه آسیب ورزشکاران نخبه باتوجه به کسب افتخار و غرور برای کشور می تواند یک لطمه ی بزرگ اجتماعی برای ان کشور به حساب بیاید، در صورتی که ورزشکاران نسبت به آسیب های رشته ی ورزشی خود و آسیب پذیر ترین نواحی بدن آگاهی داشته باشند؛ شاید بتوان از طریق راهکار های پیشگیرانه میزان شیوع صدمات را در آن رشته ورزشی کاهش داد.

بالطبع شناخت و کسب آگاهی بیشتر از شیوع آسیب ها بالاخص آسیب های رایج و علل و مکانیسم بروز آن ها می تواند به میزان زیادی ما را نسبت به کاهش و پیشگیری این گونه آسیب ها یاری نماید و چنین فرآیندی به بالا بردن سطح کمی و کیفی رشته های مختلف ورزشی می انجامد [۲].

از اين رو در اين پژوهش، سعي محقق بر آن است تا مروري كلي بر مطالعات مرتبط با آسيبهاي ورزش كشتي داشته باشد و آسيبهاي اين نواحي را از جوانب مختلف بررسي كند.

 تعریف آسیب:

   بسیاری از مطالعات همه گیرشناسی اقدام به تعیین نرخ آسیب می کنند. متاسفانه این تحقیقات به علت تفاوت در تعریف آسیب و در معرض قرار گرفتن، تفاوت در جمعیت مورد مطالعه و اختلاف در روش های جمع آوری اطلاعات قابل مقایسه نیستند. برای مثال  در ۳۰ منبع مرور شده بر اطلاعات نرخ کلی آسیب کشتی،  فقط ۴ مورد از تحقیقات ( Jarrettو همکاران  ; Agel و همکاران;  Fernandez و همکاران، Yard و همکاران) تعریف یکسانی از تعریف آسیب داشتند ( استفاده از تعریف سامانه نظارت بر آسیب انجمن ملی ورزش دانشگاهی آمریکا). در۲۳ مورد،  تعریف  های آسیب  متفاوت بودند. ۳ مطالعه (Dane و همکاران; Estwanik و همکاران  و Kraus و  Conroy) تعریف مشخصی از آسیب نکردند [۳]. انجمن ملي ورزش دانشگاهی در سيستم نظارت بر آسيب هاي ورزشي براي ثبت يك آسيب سه شرط زير را در نظر گرفته است: