استقامت چیست؟ چگونه استقامت را بهبود دهیم؟

استقامت چیست؟ چگونه استقامت را بهبود دهیم؟

بدنسازی
استقامت به‌عنوان توانایی حفظ فعالیت برای مدت‌زمان طولانی تعریف می‌شود. اگرچه این مفهوم به نظر ساده می‌رسد، بسته به ماهیت ورزش یا فعالیت انجام‌شده، انواع مختلف استقامت ممکن است بیشتر یا کمتر مهم باشد.
به‌عنوان‌مثال، هنگامی‌که افراد در مورد استقامت فکر می‌کنند، آن‌ها تصوری از فعالیت طولانی‌مدت و حالت پایدار ورزش با استفاده از حرکات تکراری دارند که عمدتاً به‌صورت خطی انجام می‌شوند، مانند شنا، قایقرانی، دویدن و دوچرخه‌سواری-نمونه‌هایی از فعالیت استقامت هوازی. این نوع فعالیت‌ها نیاز به سیستم انرژی هوازی و تا حدودی سیستم انرژی گلیکولیتیک دارند تا ATP را برای فعالیت پایدار فراهم کنند.
 اما استقامت نیز برای عملکرد سطح بالا در ورزش‌های سالنی و میدانی ضروری است. به‌عنوان‌مثال، بازیکنان بسکتبال و فوتبال نیاز به استقامت هوازی خوبی دارند تا بتوانند بازی را به اتمام برسانند. اما برخلاف رویداد استقامتی هوازی سنتی، در این ورزش‌ها نیاز است ورزشکاران تغییر جهت سریع و انفجاری و دوی سرعت متناوب و مکرر را انجام دهند. ورزشکاران از ترکیب سیستم‌های هوازی و بی‌هوازی برای تولید ATP استفاده می‌کنند.
درک تفاوت‌های این نوع استقامت ضروری است زیرا تمرینات استقامتی هوازی طولانی‌تر باعث بهبود عملکرد در فعالیت‌هایی که نیاز به تمرین‌های تکراری سرعتی دارند نمی‌شود. یک برنامه که به‌طور انحصاری بر روی تمرین‌های تکرار سرعتی یا استقامت بی‌هوازی تأکید می‌کند، عملکرد را در یک دوره استقامتی طولانی‌مدت مانند یک ماراتن یا نیمه ماراتن بهتر نمی‌کند. چگونه هر کدام از این اشکال استقامتی را تمرین دهیم که به‌طور قابل‌توجهی از هم متفاوت است.
چگونه استقامت را بهبود دهیم؟
استقامت هوازی برای ورزش‌هایی مهم است که ورزشکاران نیاز دارند فعالیت طولانی‌مدت مانند سه‌گانه، ماراتن، مسابقات دوچرخه‌سواری و انواع مختلف مسابقات ماجراجویی را حفظ کنند. هدف اصلی این نوع رویدادها، به‌غیراز لذت بردن، طی مسافت معین در کوتاه‌ترین زمان ممکن است. به دلیل مسافت‌هایی که باید طی شود، شرکت‌کنندگان باید با شدت کم کار کنند تا به کار ادامه دهند. در غیر این صورت، خستگی به‌طور قابل‌توجهی عملکرد را مختل می‌کند.
 توان هوازی معمولاً با تعیین حداکثر اکسیژن مصرفی یا VO2max اندازه‌گیری می‌شود. در واقع، توانایی حفظ فعالیت در درصد بالایی از VO2max ممکن است پیشگوکننده کننده بهتر عملکرد نسبت به ظرفیت هوازی به‌تنهایی باشد. 
به طور خاص، افرادی که می‌توانند تمرین را با درصد بالایی از حداکثر اکسیژن مصرفی خود حفظ کنند بدون اینکه مقدار زیادی اسیدلاکتیک را جمع کنند، مزیت مشخصی نسبت به رقبا دارند. برای بهبود این توانایی، افراد باید در یا نزدیک به حالت پایدار لاکتات بیشینه تمرین کنند یا شدت تمرین درجایی که تولید لاکتات بیشینه برابر با برداشت لاکتات بیشینه باشد. این تمرین می‌تواند با استفاده از برخی از روش‌هایی که ما در این بخش بحث خواهیم کرد انجام شود. علاوه بر حداکثر اکسیژن مصرفی، اقتصاد حرکت یک عامل حیاتی برای عملکرد استقامت است. افرادی که تکنیک و روش بهتر دارند، انرژی کمتری در طی تمرین و مسابقه مصرف می‌کنند.
فردی که هدف شرکت در یک مسابقه استقامتی خاص مانند نیمه ماراتن (۳۱/۱ مایل یا ۲۱ کیلومتر) دارد، نیاز دارد در مسافت و شدت مشابه با مسابقه به‌طور صحیح بدود. علاوه بر این، دیگر اشکال تمرین استقامتی و مقاومتی و تمرین اینتروال بیشینه ممکن است به‌طور مؤثر برای تکمیل عملکرد استقامتی هوازی استفاده شود. اما انجام تمرین مقاومتی یا تمرین اینتروال بیشینه (تمرین اینتروال بیشینه) به‌تنهایی احتمالاً عملکرد ضعیفی را در دوی ماراتن ایجاد می‌کند.
 برعکس، هنگامی‌که به دنبال بهبود استقامت بی‌هوازی برای ورزش‌های تناوبی هستید، تأکید تمرین به توسعه استقامت در سرعت در یا بالای آستانه لاکتات به‌جای استقامت حالت پایدار تاکید می‌شود. معمولاً با انجام دوی سرعت کوتاه مکرر (۳ تا ۱۰ ثانیه) و ریکاوری کوتاه (۱۰ تا ۶۰ ثانیه) بین تمرین انجام می‌شود.
این فرم تمرین با هدف بهبود توانایی ورزشکار برای حفظ سرعت متوسط بیشینه مسابقه یا بهبود اوج توان متوسط و ظرفیت کاری در طی مدت بازی است. به‌علاوه تمرین قابلیت دوی سرعت مکرر از بازی‌های آماده‌سازی در میان مربیان و ورزشکاران است. هدف این بازی‌ها این است که با استفاده از فعالیت‌هایی که به لحاظ محتوا برای سناریوهای بازی مناسب هستند، به ورزشکاران کمک کند تا به آمادگی مناسب برسند.
توانایی دوی سرعت مکرر در طول مراحل نهایی یک مسابقه یا رقابت بسیار مهم است. زمانی که خستگی در طول بازی افزایش می‌یابد، توانایی جسمانی بازیکن کاهش می‌یابد. تمرینات توانایی دوی سرعت مکرر می‌تواند به بهبود توانایی حفظ و تولید تلاش‌های سریع بیشینه کمک کند. خستگی همچنین ممکن است مکانیسم حرکتی لازم برای اجرای وظایف مربوط به مهارت را از بین ببرد، زیرا عضلات خسته به‌طور مؤثر نیرو تولید نمی‌کنند. علاوه بر این، مهارت‌های ادراکی بازیکن، توانایی تصمیم‌گیری و تمرکز، به دلیل کاهش خستگی، کاهش می‌یابد.
نوشتهٔ پیشین
بتل روپ چیست؟
نوشتهٔ بعدی
نحوه طراحی برنامه تمرین استقامتی

مقالات مرتبظ

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست

ایمیلتان را وارد کنید تا همین الان این آموزش ارزشمند را دریافت کنید

کتاب الکترونیکی حرکت شناسی در بدنسازی
برایم ایمیل شود
این فرصت خاص را از دست ندهید
close-link