آب آوردن زانو زمانی است که مایع در اطراف و داخل مفصل زانو جمع می شود و باعث درد و تورم می شود. همچنین به عنوان افیوژن زانو یا مایع زانو شناخته می شود.

آب آوردن زانو می تواند هر زمان که به دلیل آسیب یا بیماری زمینه ای مانند آرتریت به مفصل آسیب وارد شود، رخ دهد.

این مقاله به بررسی علل و درمان های رایج آب آوردن زانو و زمانی که باید مراقبت های پزشکی داشته باشید می پردازد.

علت آب آوردن زانو

مفصل زانو یک مفصل سینوویال است، به این معنی که با نوعی بافت پوشیده شده است که مایع سینوویال تولید می کند. این مایع غضروف پوشش مفصل را تغذیه می کند، آن را روان می کند، اصطکاک را کاهش می دهد و به حرکت مفصل کمک می کند.

مایع اضافی در اطراف مفصل می تواند باعث تورم، درد و سفتی شود

علل شایع تجمع مایع در زانو عبارتند از:

صدمات

شرایط التهابی زمینه ای، مانند آرتریت

کیست (کیسه های پر از مایع زیر پوست)

عفونت ها

صدمات

آسیب شایع ترین علت مایع در زانو در افراد فعال و سالم است. این می تواند شامل موارد زیر باشد:

آسیب رباط صلیبی قدامی (ACL): این ممکن است  پارگی ACL باشد – رباطی که به اتصال ران و ساق پا و همچنین تثبیت زانو کمک می کند.

پارگی منیسک: این یک پارگی در غضروف C شکل داخل زانو است. این بالشتک را به خطر می اندازد که منیسک معمولاً استخوان های ساق پا و ران را در جایی که وارد مفصل زانو می شود فراهم می کند.

حرکات مکرر ورزش‌هایی مانند دویدن یا اسکات زدن و لیفتینگ اغلب باعث درد زانو می‌شوند و گاهی به تورم کمک می‌کنند.

آرتریت و سایر بیماری های التهابی

بیماری های زمینه ای می توانند منجر به یک پاسخ التهابی غیرطبیعی شوند که باعث ایجاد مایع اضافی روی زانو می شود زیرا بدن شما سعی می کند از مفصل شما محافظت کند.

این شرایط عبارتند از:

استئوآرتریت: یک نوع رایج آرتریت ناشی از تجزیه غضروف

نقرس: آرتریت نقرسی نیز نامیده می شود. تجمع کریستال های اسید اوریک در مفصل باعث درد ناگهانی و شدید می شود

آرتریت روماتوئید: یک بیماری خود ایمنی که در آن بدن به پوشش سینوویال مفاصل و سایر بافت ها حمله می کند.

بورسیت پیش کشکک: زمانی رخ می‌دهد که کیسه‌های نازک و پر از مایع که زانو را بالشتک می‌کنند (بورسا) ملتهب و پر از مایع می‌شوند و باعث تورم در جلوی زانو می‌شوند.

کیست ها

گاهی اوقات، آرتروز یا پارگی می تواند باعث ایجاد کیست هایی به نام کیست بیکر شود که می تواند باعث ایجاد مایع روی زانو شود.

کیست های بیکر توده هایی پر از مایع هستند که در پشت زانو زمانی که مفصل در اثر آسیب یا بیماری ملتهب می شود، تشکیل می شوند. مایع به سمت پشت زانو جریان می یابد و کیست را تشکیل می دهد و کیست ممکن است به تورم کمک کند.

عفونت

عفونت ها همچنین می توانند مایع و درد ایجاد کنند. آنها می توانند به عنوان یک عارضه از جراحی یا التهاب رخ دهند و می توانند به دلیل باکتری های خطرناک باشند.

عفونت در مفصل می تواند بسیار دردناک باشد و به سرعت ایجاد شود. آنها نیاز به مراقبت های پزشکی فوری دارند.

تشخیص آب آوردن زانو

برای تشخیص آب آوردن زانو، پزشک شما یک معاینه فیزیکی انجام می دهد و علائم زیر را بررسی می کند:

تورم

سفتی

کاهش دامنه حرکتی

از دست دادن حس

مشکل در راه رفتن یا تحمل وزن روی پای آسیب دیده

گرمی و قرمزی

دکتر شما ممکن است روشی به نام آسپیراسیون مفصلی را تجویز کند که در آن نمونه ای از مایع با سوزن برداشته می شود. سپس این مایع برای گلبول های سفید خون که نشان دهنده التهاب هستند، باکتری هایی که عفونت را آشکار می کنند یا کریستال های اسید اوریک که سیگنال نقرس را نشان می دهند، تجزیه و تحلیل می شود.

آزمایشات تصویربرداری مانند اشعه ایکس یا ام آر آی نیز ممکن است برای کمک به تشخیص، به خصوص اگر پزشک شما مشکوک به پارگی یا آسیب دیگر باشد، تجویز شود.

درمان آب روی زانو

درمان مناسب آب روی زانو به علت آن بستگی دارد.

در موارد خفیف، مایع ممکن است به خودی خود یا با کمک برخی درمان‌های خانگی از بین برود، مانند:

 پروتکل رایس: استراحت، یخ، فشرده سازی و بالا بردن ارتفاع می تواند به تسکین درد جزئی بلافاصله پس از آسیب کمک کند.

فشرده سازی: سعی کنید به آرامی زانو را با یک باند کشی بپیچید تا تورم کاهش یابد.

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی بدون نسخه (NSAIDs)، مانند ادویل (ایبوپروفن) یا آلو (ناپروکسن)، که می توانند التهاب و درد را کاهش دهند.

تمرینات ورزشی

پوشیدن زانوبند: دکتر می تواند تشخیص دهد که آیا این برای شما مناسب است یا خیر و اگر چنین است، از چه نوع زانوبند استفاده کنید.

اگر بعد از چند روز متوجه بهبودی نشدید، ممکن است نیاز به درمان دارویی داشته باشید.

درمان پزشکی

اگر درمان‌های خانگی ناکافی باشد، ممکن است پزشک مایع را از زانو (آسپیراسیون مفصل) تخلیه کند تا تسکین موقتی ایجاد کند.

تزریق کورتیکواستروئیدها به مفصل می تواند به کاهش درد و التهاب ناشی از آسیب یا آسیب مفصلی آرتروز کمک کند.

اگر مایع روی زانو ناشی از عفونت (آرتریت سپتیک) باشد، احتمالاً به جراحی (آرتروسکوپی زانو) برای حذف باکتری‌هایی که می‌توانند به غضروف سالم آسیب برسانند نیاز دارد. علاوه بر جراحی، عفونت مفصل زانو ممکن است نیاز به یک دوره آنتی بیوتیک داخل وریدی نیز داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که باکتری کاملاً ریشه کن شده است.

اگر عفونت ناشی از باکتری های مقاوم به دارو باشد، ممکن است تا چهار هفته آنتی بیوتیک داخل وریدی (IV، از طریق ورید) به شما داده شود.

برای شرایط زمینه ای مانند آرتریت روماتوئید، درمان معمولی شامل داروهایی است که سیستم ایمنی بیش فعال را سرکوب می کند.

اگر روش‌های درمان خانگی یا داروهای تجویز شده مؤثر نبودند، فوراً به ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود اطلاع دهید.

پیشگیری از آب آوردن زانو

ممکن است بتوانید با تغییرات خاص در سبک زندگی و با رعایت برخی اقدامات احتیاطی در حین فعالیت بدنی از ایجاد آب آ؟وردن زانو پیش گیری کنید. مثلا:

کاهش وزن

در مورد درمان آرتریت با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید

انتخاب ورزش‌هایی مانند پیاده‌روی به جای دویدن

اجتناب از فعالیت هایی که نیاز به حرکات تکراری دارند

خلاصه

آب روی زانو یک وضعیت دردناک است که زمانی رخ می دهد که مایع سینوویال در داخل و اطراف مفصل زانو جمع شود. صدمات، عفونت ها و شرایط پزشکی مانند آرتریت می توانند باعث این شوند.

دکتر می تواند درمان هایی مانند داروها و فیزیوتراپی را بر اساس علت تجمع مایعات توصیه کند.