وینسترول یا استانازول

وینسترول (استانوزول) چیست؟

استانوزول یکی از استروئیدهای آنابولیکی است که از مشتقات دی هیدرو تستوسترون محسوب می شود. اما فعالیت آن کمتر از DHT می باشد. وینسترول جزء استروئیدهایی است که خواص آنابولیکی اش بیش از خواص آندروژنی اش می باشد. خواص آنابولیکی وینسترول را می توان برابر با دیانوبول دانست. اما مقدار جذب آب اضافی و تبدیل شدن آن به استروژن بسیار متفاوت است و در وینسترول بسیار کمتر است.
وینسترول جزء استروئیدهایی است که نمی تواند به استروژن تبدیل شود. افراد نباید نگران بزرگ شدن سینه و تجمع تجربی اضافه باشند و نیازی به مصرف آنتی استروژن نیز نمی باشد. وینسترول با توجه به نیمه عمر و مدت کوتاهی که در بدن فعال باقی می ماند، جزء استروئیدهای پرطرفدار محسوب می شود.
وینسترول به دو شکل قرص خوراکی و محلول تزریقی در بازار یافت می شود. وینسترول تزریقی به صورت محلول سوسپانسیون می باشد و برخلاف بسیاری از استروئیدها محلول در روغن نمی باشد. اگر مدت کوتاهی آمپول وینسترول در یک جا ثابت نگه داشته شود، ماده موثر آن یعنی وینسترول ته نشین می شود.
نوع خوراکی وینسترول به دلیل تغییراتی که در ساختمان آن ایجادشده فشار بیشتری را بر کبد وارد می کند. برای پیشگیری از فشار زیاد بر آنزیم های کبد، نباید استروئیدهای خوراکی مثل آنادرول ۵۰ و یا دیانابول را همراه با وینسترول خوراکی مصرف کرد.
عوارض جانبی:
وینسترول جزء استروئیدهایی است که دارای خواص آندروژنی کم است. همان طور که گفته شد ساختمان آن طوری است که نمی تواند به استروژن تبدیل شود. لذا نسبت به سایر استروئیدها دارای عوارض جانبی کمتری است. با این حال وینسترول عملکرد بیضه ها را مختل کرده و تولید تستوسترون طبیعی را کاهش می دهد. پس از دوره درمان استفاده از محرک ها و پروهورمون ها برای بازگردانندن عملکرد و تولید تستوسترون توسط بیضه ها مصرف شود. از طرف دیگر کلیه استروئیدها تعادل LDL و HDL خون را بر هم می زنند و نسبت LDL (لیپوپروتئین مضر با چگالی پایین) به HDL (لیپوپروتئین مفید با چگالی بالا) را زیاد می کنند. البته نوع خوراکی وینسترول تاثیرات بیشتری را بر روی مقدار کلسترول باقی می گذارد.
توجه داشته باشید که ترکیب چند استروئید با هم دارای عوارض جانبی زیادی می باشد. افرادی که به مصرف این داروها روی می آورند تاوان مصرف این ترکیبات را با از دست دادن سلامتی خود و از بین رفتن عملکرد دستگاه های درون ریز و کبد و کلیه می دهند.
نوشتهٔ پیشین
اسیدهای آمینه چیست؟
نوشتهٔ بعدی
سیتومل (لیوتیرونین سدیم) چیست؟

مقالات مرتبظ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست